دشمن کمین می گذارد

دشمن کمین می گذارد

 کردستان منطقه اش، مردمش و حتی جبهه اش مظلوم است. خیلی وقت ها چندین متر برف می‌بارد. راه ها قطع می‌شود، دشمن کمین می‌گذارد و آذوقه تمام می‌شود: «…دیروز یکی مجروح شده بود، زمین دیده نمی‌شد و آسمان دیوانه شده بود. مجبور شدیم چهار نفری او را روی برانکارد بگذاریم. گاه پایمان سر می‌خورد، گاه از سرما بی حس می‌شدیم و گاهی تا سینه در برف فرو می‌رفتیم. یازده ساعت طول کشید تا او را به دکتر برسانیم…ذخیره نان و برنجمان ته کشیده، کنسرو و کمپوتی هم درکار نیست، بچه ها گرسنه‌اند، چاره ای جز این نیست که برایشان رب گوجه فرنگی و نان خشک ببرم. اما کسی نمی‌نالد و اظهار عجز و ناله نمی‌کند…» عده‌ای باید به مرخصی بروند و سری به زن و بچه‌ها بزنند. اما دست خالی چطور بروند؟ پولی در بساط نیست و حقوق ها عقب افتاده. او هرچه دارد می‌دهد و خودش هم به امان خدا!

شما هم نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کلیه حقوق متعلق به پایگاه شهید محمد سعید یزدان پرست می باشد.
هر گونه نقل و برداشت با ذکر منبع بلامانع می باشد.