موهای بلند

 موهای بلند

شش ساله است. آرام و سر به زیر و عزیز دردانه خانه و مدرسه. به خاطر موهای بلند به او «بیتل» می‌گویند و او برای آنکه آن را از دست ندهد، چسب به سر می‌زند که یعنی شکسته تا دعوایش نکنند و اجبار به اصلاح.

پیشتر وقت خواب، دست روی گونه های مادر می‌گذاشت و حالا دور از او می‌گوید: «نمی دانم چرا در مدرسه دلم برای مامان می‌سوزد و از چشمم آب می‌آید!». مادر نیز پس از پرواز او، در غم دوری اش دل می‌سوزاند و نهانی گریه سر می‌دهد و با خود مویه می‌کند.

شما هم نظر دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کلیه حقوق متعلق به پایگاه شهید محمد سعید یزدان پرست می باشد.
هر گونه نقل و برداشت با ذکر منبع بلامانع می باشد.